L o V e C i T Y

عید اول آشناییمون مبارک

نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و نهم اسفند 1384 ساعت 23:37 موضوع | لینک ثابت

می خوام یه مدت تنها باشم همین

امیدوارم سال جدید واسه همتون شروع خوبی داشته باشه

هر چند واسه من شوروع بدبختی جدیده

نوشته شده توسط S a M a N e H در یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1384 ساعت 7:54 موضوع | لینک ثابت

چه طور و به حيرت کدامين افسانه
اين همه ستاره را عاشق کرده اي
که قرار است
تا هميشه چشمک بزنند؟

نوشته شده توسط S a M a N e H در یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1384 ساعت 7:47 موضوع | لینک ثابت

بي تو دل گم مي شه تو شب
بي تو دل خيلي غريبه
حتي تو بهشت هم که باشه
حسرتش خوردن سيبه
کاش خودت خط مي کشيدي
رو غم هاي سرنوشتم
مي ديدي اسمت و
با اشک روي گونه هام نوشتم
کاش خودت بودي به جاي
عکس اين قاب شکسته
عکسي که چشماشو اين بار
روي اين گريه ها بسته

نوشته شده توسط S a M a N e H در یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1384 ساعت 7:46 موضوع | لینک ثابت

دوستان قالب قبلی وبلاگ ما خراب شد مجبور شدم عوضش کنم

مثل قالب قبلی نمیشه ولی جه میشه کرد باید با همین بسازیم

از صبح تا حالا داشتم واسش زحمت میکشیدم

یه کمی قدر بدون سمانه خانم خودمو واسه عشقت فنا کردم!!!

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیست و هفتم اسفند 1384 ساعت 13:2 موضوع | لینک ثابت

اميدوارم سال جديدت را با هفت سيني از 1:سلامت 2: سر بلندي 3: سرور 4: سر سبزي 5: صميميت 6: سرخوشي 7: سعادت شروع کني با آرزوي اینکه وقتت رو با 12ماه شادي 52 هفته خنده 365 روز سلامتي 8760 ساعت چت 525600 دقيقه ویکی سپری کنی  {کپی رایت که نداره}

نوشته شده توسط در شنبه بیست و هفتم اسفند 1384 ساعت 10:28 موضوع | لینک ثابت

صدايت مي كنم عزيز دل

از پس ديوار بلند تنهايي ام تو را مي خوانم تا با تو بمانم

صدايت ميكنم نازنينم

اين قلب خسته از دو رنگي هاي زمانه تو را ميخواند تا با تو بماند

آري صدايت كردم هديه شهر عشقم

با گلويي پر خون شده چون شب آويز كه هر نفس معشوق را مي خواند

خوني به سرخي لبانت اما....

سرد چون روح من بي حضور گرم تو

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیست و هفتم اسفند 1384 ساعت 9:58 موضوع | لینک ثابت

چشم من بيا منو ياري بکن
گونه هام خشکيده شد کاري بکن
غيره گريه مگه کاري ميشه کرد
کاري از ما نمياد زاري بکن
اونکه رفته ديگه هيچوقت نمياد
تا قيامت دل من گريه ميخواد
هرچي دريا رو زمين داره خدا
با تمومه ابراي آسمونا
کاشکي ميداد همه رو به چشم من
تا چشام به حال من گريه کنن
اونکه رفته ديگه هيچوقت نمياد
تا قيامت دل من گريه ميخواد
قصهء گذشته هاي خوب من
خيلي زود مثل يه خواب تموم شدن
حالا بايد سر رو زانوم بذارم
تاقيامت اشک حسرت ببارم
دل هيشکي مث من غم نداره
مثل من غربت و ماتم نداره
حالا که گريه دواي دردمه
چرا چشمام اشکشو کم مياره
خورشيده روشن ما رو دزديدن
زيره اون ابراي سنگين کشيدن
همه جا رنگه سياهه ماتمه
فرصت موندنمون خيلي کمه
اونکه رفته ديگه هيچوقت نمياد
تا قيامت دل من گريه ميخواد
سرنوشت چشاش کوره نميبينه
زخم خنجرش ميمونه تو سينه
لب بسته سينهء غرق به خون
قصهء موندن آدم همينه
اونکه رفته ديگه هيچوقت نمياد
تا قيامت دل من گريه ميخواد

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیست و هفتم اسفند 1384 ساعت 9:56 موضوع | لینک ثابت

بي تو تو اين شباي بد گريم ديگه در نمي ياد
حرف غم انگيز دلم جز تو کسي رو نمي خواد
از چي بگم تا دل من لحظه اي آروم بگيره؟
ديو سياه غصه ها توي کدوم شب مي ميره؟
از چي بگم وقتي دلم از دل تو دوره مي مونه؟
وقتي که قلب پاک تو هيچي ازم نمي دونه
مي خونم به خدا مي خونم
از چشماي معصوم تو حرفاي تو
مي دونم بخدا مي دونم
اون که جدا کرده روحمو از قلب تو

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیست و هفتم اسفند 1384 ساعت 9:51 موضوع | لینک ثابت

هميشه سعي کن عاشق کسي باشي که لايق عشقته نه تشنه عشقت چون تشنه يک روز سيراب ميشه . رويش عشق سر آغاز کتاب من و توست گوش کن اين صداي دل يک بلبل مست در تمناي گلي است که به او مي گويد تا ابد لحظه به لحظه دل من با همه مستي و شيدايي و عشق همه تقديم تو باد

نوشته شده توسط در جمعه بیست و ششم اسفند 1384 ساعت 16:54 موضوع | لینک ثابت

دلمو بردي باز از نو ديگه چي مي خواي
دارو ندارم مال تو ديگه چي مي خواي
برو بزار بسوزم با بي کسي هام
برو بزاربمونم با دلواپسي هام
هيچي نپرس فقط برو
ولي فراموشم نکن
شمعمو خاموشم نکن
برو و خاموشم نکن
اگه يه روز ورق زدي دفتر خاطراتتو
يادت بياد قلب منو
مي شينه چشم براه تو
آره برو ولي بدون
اينجا يکي مي مورد برات
باور نکردي عشقشو اگه قسم مي خوردم برات
 مي ري برو ولي فقط
اين يادت باشه عزيز
 اشک زلالتو
جلو غريبه ها نريز

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه بیست و ششم اسفند 1384 ساعت 16:50 موضوع | لینک ثابت

خانه خراب تو شدم.................به سوي من راوانه شو
سجده به عشقت مي زنم..................منجي جاودانه شو
اي کوه پر غرور من...............سنگ صبور تو منم
اي لحظه ساز عاشقي.....................عاشق با تو بودنم
روشن ترين ستاره ام........................مي خواهمت مي خواهمت
تو ماندگاري در دلم..................مي دانمت مي دانمت
اي همه ي وجود من .....................نبود تو نبود من

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه بیست و ششم اسفند 1384 ساعت 16:48 موضوع | لینک ثابت

گفتم تو شيرين مني گفتي تو فرهادي مگر؟ گفتم خرابت ميشوم گفتي تو آبادي مگر؟ گفتم ندادي دل به من گفتي تو جان دادي مگر؟ گفتم ز كويت ميروم گفتي تو آزادي مگر؟ گفتم فراموشم نكن گفتي تو در يادي مگر؟ گفتم خاموشم سالها گفتي تو فريادي مگر؟ گفتم كه بربادم مده گفتي نبر بادي مگر؟ گفت سمانه ات کجاست؟ گفتم تو ویکیی مگر!!!

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه بیست و ششم اسفند 1384 ساعت 13:15 موضوع | لینک ثابت

میخوام بدونی خط عمر من به سیم تو وصله . روزی که بریده بشه......

نوشته شده توسط در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384 ساعت 14:37 موضوع | لینک ثابت

اگه این سیم نباشه من از غصه دق می کنم

نوشته شده توسط S a M a N e H در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384 ساعت 14:31 موضوع | لینک ثابت

قاصدك هان!

               چه خبر آوردي؟

                     از كجا وز كه آوردي؟

                            خوش خبر باشي... اما اما ...

                                     گرد بام و در من بي ثمر ميگردي.

                                                          انتظار خبري نيست مرا...

                                                               نه ز ياري نه ز ديار و دياري... آري

            برو آنجا كه بود گوش و چشمي با كس

                                            برو آنجا كه ترا منتظرند

                                                قاصدك!

                                در دل من همه كورند و كرند

                                            دست بر دار از اين در وطن خويش غريب.

                                                  قاصدك!

                                 تجربه هاي همه تلخ با دلم مي گويد:

                                                       كه دروغي تو ..... دروغ

                                                                      كه فريبي تو فريب.

                                  هان ... ولي آخر ... اي واي

                                                     راستي آيا رفتي با باد؟

                                                                با توام آي ... كجا رفتي اي؟

            راستي آيا جايي خبري هست هنوز؟

                 مانده خاكستر گرمي جايي؟در اجاقي - طمع شعله نمي بندم -

                                                                         خردك شهر ري هست هنوز؟

                                                    قاصدك!

                                  ابرهاي همه عالم شب و روز

                                           در دلم مي گريد.

نوشته شده توسط در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384 ساعت 14:21 موضوع | لینک ثابت

يادت هست چگونه آرام آرام از كوچه پس كوچه هاي دلم گذشتي وپا به كلبه كوچك

احساسم نهادي ؟

آمدي ومن مشتاقانه غنچه هاي معطر مريم را به پايتخت ريختم و در خلوتي سبز

تنهايم را به ضريح مقدس نگاهت گره زدم ؟

راستي! چه روزها كه از تو با پيچك همسايه گفتم وچه شبها به بهانه ديدن روي

ماهت نگاهم را راهي آسمان كردم

چقدر تصوير نجيب چشمانت را بر دروديوارخيالم كشيدم و سردر آغوش

مهرت گذاشتم وهق هق دلتنگي ام را دردامان بلندت رها كردم

بارها پنچره هاراقسم دادم به وقت آمدنت دست مرابگيرند كه فقط تو ميداني

.....چقدردلواپس لحظه آمدنت بوده وچه غزل هايي براي استقبال از آبي نگاهت سروده ام وناگهان

توآمدي به زيبايي باران بهاري ، به زيبايي شكوفه هاي ياس در غروب ومن چقدر مشتاق آمدنت بودم

.اي هميشه ماندني خوش

نوشته شده توسط در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384 ساعت 14:19 موضوع | لینک ثابت

از کسي که دوستش داري سا ده دست نکش شايد هيج کس را مثل او دوست نداشته باشي از کسي هم که دوستت داردبه اساني مگذرشايد هيجوقت کسي را مثل تو دوست نداشته باشد

نوشته شده توسط در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384 ساعت 14:12 موضوع | لینک ثابت

عاشق شدم کاش ندونه دست دلمو نخونه
اگه بدونه ميدونم ديگه با من نمي مونه
اون که پيشش دل من گيره
اگه بدونه مي زاره مي ره
اگه بدونه ديونم کرده
ميره و ديگه بر نمي گرده
عاشق شدم دلواپسم
گرفته راه نفسم
دلهره دارم که بهش ميرسم يا نمي رسم؟

نوشته شده توسط S a M a N e H در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384 ساعت 13:30 موضوع | لینک ثابت

توی آیینه خودتو ببین چه زود زود
توی جوونی غصه اومد سراغت پیرت کنه
نزار که تو اوج جوونی غبار غم بشینه رو دلت پیرت کنه
منتظرش نباش دیگه اون تنها نیست
تا آخر عمر اگه تنها باشی اون نمی یاد
خودش می گفت یه روز میزاره میره
خودش می گفت یه روز خاطره هات و می بره از یاد
آخه دل من دل ساده من
تا کی می خوای خیره شی رو عکس رو دیوار؟
آخه دل من دل دیوونه من
 دیدی اونم تنهات گذاشت بعد از یه عمر آزگار
دیدی اونم رفت اونم تنهات گذاشت ورفت
تو موندی و بی کسی ویه عمر خاطره پیش روت
دیگه نمی یاد دیگه پیشت نمی یاد
 

نوشته شده توسط S a M a N e H در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384 ساعت 13:27 موضوع | لینک ثابت

نکنه یادت رفته

ما هیچ احساسی نداریم

چه جوری از دوست داشتن حرف میزنی؟

من قلبی نداشتم

ولی بد از حرفهای دیروز تو

چیزی رو که هیچ وقت نمیدونستم دارمش خورد شد

به زندگیم برای همچین چیزی گریه نکرده بودم

نوشته شده توسط در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384 ساعت 8:8 موضوع | لینک ثابت

محمد خسته شدم به خدا

من دوست دارم می فهمی

نه نمی فهمی اگه می دونستی این کارارو نمی کردی

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 ساعت 21:39 موضوع | لینک ثابت

اگه راستش رو بخواین هرچی نوشتم دروغ بود

امروز روزی که خیلی ها با کنایه به من گفتن سادگی هم حدی داره

تا حالا نمیدونستم چی هستم

ولی حالا که فهمیدم دیگه نمیخوام باشم

اصلآ چرا سنگ دلی مثل من باید به دنیا بیاد

شاید باور نکنید ولی برای اولین بار در زندگیم دارم از ته دل گریه میکنم

نمیدونم چرا ولی بغضم ترکیده ......... همه میگن بزرگترین نعمت خدا بر آدم عشق

همه دروغ میگن؟

نه من باور نمیکنم  چون تا حالا دوست داشتن رو نفهمیدم دروغ وجود عشق نه بزرگیش

شاید دیگه من نباشم نیام میخوام یه مدت تو خودم باشم

                                                    viki------metal

نوشته شده توسط در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 ساعت 19:7 موضوع | لینک ثابت

تورا از پشت پنجره ی قلبم دیدم . تورا در روزگار عاشقی

خود دیدم . تو را در زمان ورزیدن عشق به معشوق ام دیدم

آری تورا من در همه هال دیدم من فقط تورا ندیدم بلکه

عشق تورا در عاشقی خود دیدم . آری من همه اینها را از

پنجره قلبم دیدم .

نوشته شده توسط در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 ساعت 14:6 موضوع | لینک ثابت

يكي رادوست دارم ولي افسوس اوهرگزنمي داند نگاهش مي كنم 

مي كنم شايدبخواندازنگاه من كه اورادوست دارم ولي افسوس

اوهرگزنگاهم رانمي خواند.

تقدیم به سمانه که آخرین ابلیس جهان است

نوشته شده توسط در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 ساعت 14:5 موضوع | لینک ثابت

پرنده قصه خيالي پرواز ? گهگاهي ميره به کوچه بغض...

 آروم تر از سايه مي خزه توي تنهايي ? با صدايي گرفته تر از آسمون ابري ?

...آواز سکوت ميخونه .

و بر نقطه چين خشتي بادگيرهاي کاهگلي شهرت ؛

ساعتها و ساعتها مي نشينه خيره ميشه به رهگذران گذر زمانش ؛

و به هيچ دانه پاشيدني دل نميده و به هيچ سنگ زدني نمي پره...

ميبيني پرواز از ياد رفته و پرنده مونده.

اواي ممنوع عشق ? با چيزي ؛ چيزي شبيه باد سرد زمستاني ? از سوي کلاغ ها جاريه...

فهم گنگ نخواسته شدنم بي قرار تر از رقص نور در تاريکي ? بر پنجره اميدش مي کوبد ...

از دياري که کلاغ اواي عشق ميخواند بايد رفت ? هرچند سلانه سلانه......

اگر روزي روزگاري ? در جايي ? جايي مثل قصه اي ? غصه اي ...

چه ميدانم ? در افسانه اي ...پرنده اي ديدي که نمي پريد ? دانه نپاش ? سنگ نزن ...

فقط برايش دو بال پرواز ببر

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 ساعت 14:4 موضوع | لینک ثابت

صدايت مي كنم عزيز دل

از پس ديوار بلند تنهايي ام تو را مي خوانم تا با تو بمانم

صدايت ميكنم نازنينم

اين قلب خسته از دو رنگي هاي زمانه تو را ميخواند تا با تو بماند

آري صدايت كردم هدي شهر عشقم

با گلويي پر خون شده چون شب آويز كه هر نفس معشوق را مي خواند

خوني به سرخي لبانت اما....

سرد چون روح من بي حضور گرم تو

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 ساعت 14:2 موضوع | لینک ثابت

دلم لک زده براي خلسه دلپذيرتنت ... نئشه پر تجلي لبهات ...

و بي شرمانه در آغوشت بودن ...

چه لذتي دارد روسپي وار ؛ تن به رسوخ سکر آور گناه دادن بي دلشوره

و گاه زيرچشمي نگاه طعنه آلود تو برمن که اصلا برايم مهم نبود .

حالا هروقت مي خواهم تورا ببينم ، بايد چشمهايم را ببندم...

"نبودنت" ، وجه مشترک همه لحظه هاي شده...

اين روز ها ، مقابرتي بي نظير با تمام مخدرهاي عالم احساس مي کنم.

...اين روزها نمي دانم براي چه بايد  بنويسم..

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 ساعت 14:0 موضوع | لینک ثابت

سر کلاس رياضي بودکه دبير اومد دو خط موازي رو تخته کشيد خط باييني نگاهي به خط بالايي انداخت و در دل خود عاشقش شد خط بالايي نگاهي به خط باييني انداخت و در دل عاشقش شد در همين هنگام بود که معلم داد زد دو خط موازي هيچ گاه به هم نمي رسند

نوشته شده توسط در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 ساعت 13:51 موضوع عشق تنها 3 حرف .... | لینک ثابت

 هيچ بهاري سهم من نيست...

من...لطيفه ي زندگيم !

گوشه ي کشيدگي لبهام...و گذشت?...دور? دورم ...در سکوت جاريست.

برنده کسيه که چيزي واسه باختن نداره ،

و بازنده هم کسيه که چيزي براي بردن نداره...

منت بازيگري زندگي رو سرم گذاشتي ...

زندگي ايي که مهره هاش رو من نچيديم...تاسهاشم من نريختيم ....

توکه نيستي پس بودن من فايده اي نداره ...

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 ساعت 13:51 موضوع | لینک ثابت

دوباره اين دل هواي با تو بودن کرده نگو اين دل دوري عشقت رو باور کرده حالا من يه آرزو دارم تو سينه که دوباره چشم من تو روببينه تو هفت تا آسمون تو تک ستاره مني به خدا اون دو تا چشماتو به دنيا نمي دم با پيدا کردن تو منزل بهتري رو ديدم آخه تو رنگ چشمات هيبت دنيا رو ديدم

نوشته شده توسط در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 15:39 موضوع | لینک ثابت

برا زیستن دو قلب لازم است قلبی که دوست بدارد ، قلبی که دوستش بدارند قلبی که هدیه کند ، قلبی که بپذیرد قلبی که بگوید ، قلبی که جواب بگوید قلبی برای من ، قلبی برای انسانی که من می خواهم تا انسان را در کنار خود حس کنم انسانی که مرا بگزیند انسانی که من او را بگزینم انسانی که به دست های من نگاه کند انسانی که به دست هایش نگاه کنم انسانی در کنار من که به دست های انسان ها نگاه کنیم انسانی در کنارم ، آینه ای در کنارم تا در او بخندم ، تا در او بگریم . . .

نوشته شده توسط در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 15:35 موضوع | لینک ثابت

دل گمراه من چه خواهد کرد؟
با بهاري که ميرسد از راه
با نيازي که رنگ مي گيرد
 در تن شاخه هاي سياه
دل گمراه من چه خواهد کرد
با نسيمي که مي تراود از آن
بوي عشق کبوتر وحشي
نفس عطر هاي سر گردان
لب من از ترانه مي سوزد
سينه ام عاشقانه مي سوزد
پيکرم از جوانه مي سوزد
هر زمان موج مي زنم در خويش
مي روم مي روم به جايي دور
بوته گر گرفته خورشيد
سر راهم نشسته در تب نور
من ز شکوفه لبريزم
يار من کيست اي بهار سپيد؟
گر نبوسد مرا در اين بهار
يار من نيست اي بهار سپيد

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 8:14 موضوع | لینک ثابت

فاتح قلبها مي شوي
و آنگاه که طبق محاسباتت
عاشق تر از شما بر زمين وجود ندارد
به بهانه مهربانيت تورا رها خواهند کرد
اين هم يکي از سياه چال هاي تستي
در مبحث معادلات عاشقانه است

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 8:11 موضوع | لینک ثابت

در مني و اين همه ز من جدا
با مني و ديده ات به سوي غير
بهر من نماند راه گفتگو
تو نشسته گرم گفتگوي غير
غرق غم دلم به سينه مي تپد
بي تو بي قراربا تو بي قرار
سايه تو ام بهر کجا مي روي
سر نهاده ام روي سينه ات
چون تو در جهان نيافته ام هنوز
تا که برگزينمش جاي تو
شادي غم مني به حيرتم
خواهم از تو........در تو آورم پناه
موج وحشيم که بي خبرزخويش
گشتم اسير جذبه هاي ماه
گفتي از تو بگسلم......دريغ و درد
رشته وفا مگر گسستني ست؟
عهد عاشقان مگر شکستني ست؟
 

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 8:9 موضوع | لینک ثابت

دخترک خنده کنان گفت
که چيست راز اين حلقه زر
راز اين حلقه که انگشت مرا
اين چنين تنگ گرفته است به بر
راز اين حلقه که در چهره او
اين همه تابش ورخشندگي است
مرد حيران شدو گفت
حلقه خوشبختي است حلقه زندگي است
همه گفتن مبارک باشد
دخترک گفت دريغا که مرا
باز در معني آن شک باشد
سالها رفت و شبي
زني افسرده نظر کرد بر آن حلقه زر
ديد در نقش فروزنده او
روزهاي که به وفاي شوهر به هدر رفته هدر
زن پريشان شدو ناليد که اي واي
واي اين حلقه که در چهره او
باز هم تابش و رخشندگي است
حلقه بندگي و بردگي است

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 8:6 موضوع | لینک ثابت

ديروز بياد تو آن عشق دل انگيز
بر پيکر خود پراهن ...نمودم
در آيينه به صورت خود خيره شدم باز
بند از سر گيسويم آهسته گشودم
عطر آوردم بر سرو سينه فشاندم
چشمانم را ناز کنان سرمه کشاندم
افشان کردم زلفم را بر سر شانه
در کنج لبم خالي آهسته نشاندم
گفتم به خود آنگاه صد افسوس که او نيست
تا مات شود زين همه افسون گري وناز
چون .......بيند به تن من
با خنده بگويد چه ناز شده اي باز
او نيست که در مردمک چشم سياهم
تا خيره شود عکس رخ خويش ببيند
اين گيسوي افشان به چه کار آيد امشب؟
کو پنجه او تا که در آن خانه گزيند
او نيست که چو بويد در آغوش من افتد
ديوانه صفت عطر دلاويز تنم را
اي آيينه مردم من از اين حسرت وافسوس
من خيره به آيينه و او گوش به من داشت
گفتم که چه سان حل کني اين مشکل مرا
شکست وفغان کرد از شرح غم خويش
اي زن چه بگويم که شکستي دل ما را...........

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 8:5 موضوع | لینک ثابت

براي شنيدن صدايي که دوستش داري
همين لحظه هم بسيار دير است
افسوس خواهي خورد
زماني که از آن سوي سيم ها
کسي بي احساس مي گويد
""برقراري ارتباط""
""با مشترک مورد نظر""
""امکان پذير نمي باشد""

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 8:2 موضوع | لینک ثابت

نگه دگر به سوي من چه مي کني؟
چو در بر رقيب من نشسته اي
به حيرتم که بعد از آن فريب ها
تو هم پي فريب من نشسته اي
به چشم خويش ديدم آنشب اي خدا
که جام خود به جام ديگري زدي
چو فال حافظ ذر اين ميانه باز شد
تو فال خود به نام ديگري زدي
برو...برو... به سوي او مرا چه غم
....تو آفتابي..... او زمين....من آسمان
بر او بتاب ز آنکه من نشسته ام
به ناز روي شانه ستارگان
بر او بتاب زآنکه گريه مي کند
در اين ميانه قلب من به حال او

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384 ساعت 7:56 موضوع | لینک ثابت

هيچ وقت دل به کسي نبند… چون اين دنيا اين قدر کوچيکه که توش دو تا دل کنار هم جا نميشه ...ولي اگه دل بستي…… هيچ وقت ازش جدا نشو چون اين دنيا اينقدر بزرگه که ديگه پيداش نميکني

نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384 ساعت 23:12 موضوع | لینک ثابت

هيچ وقت دل به کسي نبند… چون اين دنيا اين قدر کوچيکه که توش دو تا دل کنار هم جا نميشه ...ولي اگه دل بستي…… هيچ وقت ازش جدا نشو چون اين دنيا اينقدر بزرگه که ديگه پيداش نميکني

نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384 ساعت 23:7 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384 ساعت 12:53 موضوع | لینک ثابت

بزرگترین افتخار من داشتن توست

هیچوقت این افتخار را از من سلب نکن

نوشته شده توسط در یکشنبه بیست و یکم اسفند 1384 ساعت 14:17 موضوع | لینک ثابت

سمانه جان غم دوری تو شور و نشاطم را از من ربوده

من برای بار دوم دوستامو دک کردم اومدم كافي نت

تمام شب گذشته تو فكر تو بودم

اما افسوس.........

نوشته شده توسط در یکشنبه بیست و یکم اسفند 1384 ساعت 12:0 موضوع عشق تنها 3 حرف .... | لینک ثابت

شب بر روي شيشه هاي تار
مي  نشست آرام چو خاکستر تب دار
باد نقش سايه ها رادر حياط خانه هر دم زيرو رو مي کرد
پيچ نيلوفر چو دردي موج مي زد برسر ديوار
در ميان کاج ها؛جادوگر مهتاب
با چراغ بي فروغش مي خزير آرام
گويي او در گور ظلمت؛روح سر گردان خود راجستجو مي کرد
ميخزيدم در دل بستر؛خسته از تشويش و خاموشي
گفتم اي خواب؛ اي سر انگشتت کليد باغ هاي سبز
چشمهايت برکه تاريک ماهي هاي آرامش
ببر مرا با خود به سرزمين صورتي رنگ پري هاي فراموشي

نوشته شده توسط S a M a N e H در یکشنبه بیست و یکم اسفند 1384 ساعت 7:55 موضوع | لینک ثابت

من از عشق تو چه کنم؟

از همین جا بوسه گرمی بر لبان عاشقت میکارم

دوست دار همیشگی تو محمد

{ببین از عشق تو از همه جدا شدم که بهت نشون بدم چقدر دوست دارم}

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیستم اسفند 1384 ساعت 21:32 موضوع | لینک ثابت

بار ديگرنگاه پريشانم
برگشت لال و خسته به سوي تو
مي خواست که با تو سخن گويد
اما خموش ماند به روي تو
آنگاه ستارگان سپيد اشک
سو سو زدند در شب مژگانم
ديدم که دستهاي تو چون ابري
آمد به سوي صورتم حيران
ديدم بال گرم نفس هايت
ساييده شد به گردن سردم
گويي نسيم گمشده اي پيچيد
در بوته هاي وحشي درد من
دستي درون سينه من مي ريخت
سرب سکوت و دانه خاموشي
آن شب من از لبان تو نوشيدم
آواز شار طبيعت را
آن شب به کام عشق افشاندي
ز آن بوسه قطره ابديت را

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیستم اسفند 1384 ساعت 11:48 موضوع | لینک ثابت

شگفتا                                           

                   وقتي که بود نمي ديدم                   وقتي که مي خواند نمي شنيدم          

                   وقتي ديدم که نبود                    وقتي شنيدم که نخواند  

                   چه غم انگيز است

                   وقتي چشمه اي سردو زلال در برابرت مي جوشد

                   ومي خواندو مي نالد

                                             تو تشنه آتش باشي و نه آب

                   و وقتي چشمه خشکيد

                   و چشمه از آن آتش که تو تشنه آن بود ي

                   بخار شد وبه هوا رفت و آتش کوير راتافت

                  و در خود گداخت واز زمين اتش روييد      واز آسمان باريد

                     تو تشنه آب گردي ونه آتش

                                                   وبعد عمري گداختن از غم نبودن             

                نبودن کسي که تا بود از غم نبودن تو مي گداخت

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیستم اسفند 1384 ساعت 11:22 موضوع | لینک ثابت

آري آغاز دوست داشتن است
گرچه پايان راه نا پيداست
من به پايان دگر نينديشم
که همين دوست داشتن زيباست
از سايه هاي شب چرا هراسيدن
شب پر از قطره هاي الماس است
انچه از شب بجا مي ماند
عطر خواب اور گل ياس است
آه بگذار گم شوم در تو
کس نيابد نشان از من
روح سوزان آه مرطوب
بوزد به تن ترانه هاي من

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیستم اسفند 1384 ساعت 11:20 موضوع | لینک ثابت

شب تيره و ره دراز ومن حيران.............................فانوس گرفته او به راه من
بر شعله بي شکيب فانوسش..................................وحشت زده مي دود نگاه من
بر ما چه گذشت کس چه مي داند...................................در بستر سبزه هاي تر
گويي که لبش به گردنم آويخت..................................الماس هزاران بوسه سوزان
بر ما چه گذشت کس چه داند..................................من او شدم او خروش درياها
من بوته وحشي نيازي گرم..........................................او زمزمه نسيم صحراها
من تشنه ميان بازوان او ..................................همچو علفي ز شوق روييدم
مي ترسم از اين نسيم بي پروا............................گر با تنم اين چنين در آويزد
ترسم که پيکرم ميان جمع...................................عطر علف فسرده بر خيزد

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیستم اسفند 1384 ساعت 11:18 موضوع | لینک ثابت

شادم که در شرار تو مي سوزم
شادم که در خيال تو مي گريم
شادم که بعد از وصال تو اينسان
در عشق بي زوال تو مي گريم
پنداشتي که چون تو بگسستم
ديگر خيال تو در سر نيست
اما چه گويمت که جز اين آتش
بر جان من شرار ديگري نيست

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیستم اسفند 1384 ساعت 11:16 موضوع | لینک ثابت

چقدرسخته توچشماي کسي که تمام عشقت رو دزديده و بجاش
يه زخم هميشگي روبه قلبت هديه داده زل بزني وبه جاي اينکه
لبريزازکينه ونفرت بشي حس کني
هنوزهم
دوستش داري
چقدر سخته توخيالت ساعتها باهاش حرف بزني ولي وقتي ديديش
هيچي نتوني بگي جز
( سلام)
چقدر سخته وقتي پشتت بهشه اشک گونه هات خيس کنه اما مجبور
باشي بخندي تا نفهمه که هنوز
 دوستش داري

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 16:59 موضوع | لینک ثابت

اونقدر دوست دارم بشنوي خندت مي گيره.........تو نگاه ميکنيو دلم تو چشمات ميميره
اونقدر دوست دارم ديوونه بازي مي كنم..........گلكم شاكي نشو من تو رو رازي مي كنم
   
    قيمت چشماي تو قلب منه اندازه نيست...........واسه دوست داشتنه تو نيازي به اجاز نيست
  اونقدر دوست دارم حوصلتو سر ميبرم..........يه روزي نياد بگي ديگه تو رو دوست ندارم

ساعت ديدن تو صداي من در نمياد.........آره تقصيره منه دوست دارم خيلي زياد
    انقدر دوست دارم شماره ها خسته ميشن .....تا نهايت ميرنو با چشم تو بسته ميشن 
  
اونقدر دوست دارم بشنوي خندت مي گيره.........تو نگاه ميکنيو دلم تو چشمات ميميره
  اونقدر دوست دارم  ديوونه بازي مي كنم..........گلكم شاكي نشو من تو رو رازي مي كنم

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 16:58 موضوع | لینک ثابت

پرده ي اول:
دريا بود و تو بودي
خورشيد بود و تو بودي
و «عشق»
آغازين سرود آدميت
که درست قبل از اولين ثانيه هاي زاده شدن
فرشته اي زير گوشم زمزمه کرد
 
پرده ي دوم :

دريا هست و تو هستي
خورشيد هست و تو هستي
و آسمان
مرا به ملکوتي مي رساند دور
-اگر بال پريدنم باشد-
از کدام روزن از کدام دريچه
پرواز را بياغازم؟

پرده ي سوم :

دريا هست و
خورشيد هست و
 آسمان هست
تو اما...

 شروع وسوسه اي دير در من،
که ديگر نه ايمانم به پنجره هست نه پرواز
(اين را درست قبل از اولين ثانيه هاي سرگرداني
کسي زيرگوشم زمزمه کرد)

و... پرده ي صفر :

بال هاي پوسيده در پيله را
خط بطلان مي کشم از نو
دريا تويي
و خورشيد تويي
 و آسمان تو
و من
پرنده اي مي شوم در آغوشت

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 16:57 موضوع | لینک ثابت

سمانه جان

دوست دارم به اندازه ۱۰تای بچگیهام

اون روزا وقتی کسی از من میپرسید چندتا منو دوست داری چون من بیشتر از ۱۰ عددی بلد نبودم فقط

 میگفتم ۱۰ اما تو عدد ۱۱هم بچگیهای من هستی چیزی که هیچوقت نمیتونسم حتی تصورش رو بکنم

نوشته شده توسط در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 14:45 موضوع | لینک ثابت

سمانه جان

آن روز که پرندها پرواز را از یاد بردند و ماهی ها شنا را فراموش کردند بدون دیگه دوست ندارم

ولی تا اون روز در قلب منی وهرگز از من جدا نخواهی شد

نوشته شده توسط در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 14:39 موضوع | لینک ثابت

محمد وقتی که بارون می باره دستاتو بگیر زیر بارون هر چند تا قطره که تونستی جمع کنی

تو منو دوست داری و هر چند تا که نتونستی من تورو دوست دارم 

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 14:27 موضوع | لینک ثابت

         وقتی که می افتم به یاد حرفهایت

                      کزمی کنم در خویش ،می گریم برایت

          هرگز خودم باور نمی کردم که روزی

                      دیوانه ای باشم به دنبال صدایت

           دیدی چگونه با غروری کوه مانند

                       مانند برگی خشک افتادم به پایت

            وقتی طلسم چشمهایم را شکستی

                        وقتی در من ریشه می زد چشمهایت؛

             آن وقت فهمیدم که کار من تمام است

                        آن وقت بر من تیشه می زد ماجرایت

             هرگز مترسکها نمی فهمند برگرد!

                        حالا بیا این قاصدک هایم فدایت!

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 13:21 موضوع | لینک ثابت

آخر از عشق تو ساکن در کلیسا میشوم

نوشته شده توسط در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 12:36 موضوع عشق تنها 3 حرف .... | لینک ثابت

وه که با صد حسرت اين ويرانه را
روشني بخشيده ام از نور خويش
ره نمي جويم به سوي روز
بي گمان در قعر گور خفته ام
گوهري دارم ولي از بيم
در دل مرداب ها بنهفته ام
مي روم اما نمي پرسم ز خويش
رو کجا......؟منزل کجا......؟مقصود چيست.......؟
بوسه مي بخشم ولي خود غافلم
کاين دل ديوانه را معبود کيست؟
او چو در من مرد ناگه هر چه بود
در نگاهم حالتي ديگر گرفت
گويا شب با دودست سرد خويش
روح بي تاب مرا در بر گرفت
آه آري اين منم ولي چه سود؟
او که در من بود دگر نيست نيست
مي خروشم زير لب ديوانه وار
او که در من بود آخر کيست ؟ کيست؟

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 12:25 موضوع | لینک ثابت

بيش از اينها آه آري
بيش از اينها مي توان خاموش ماند
مي توان ساعات طولاني
با نگاهي چون نگاه مردگان؛ثابت
خيره شد در دود يک سيگار
در گل بي رنگ قالي
مي توان بر جاي باقي ماند
در کنار پرده اما کر اما کور
مي توان با زيرکي تحقير کرد
هر معماي شگفتي را
مي توان تنها به حل جدولي پرداخت
مي توان تنها به کشف پاسخي بيهوده دل خوش کرد
مي توان يک عمر زانو زد
با سري افکنده در پاي ضريحي سرد
مي توان در گور مجهولي خدارا ديد
مي توان با سکه اي نا چيز ايمان يافت
مي توان همچو عروسکهاي کوکي بود
با دو چشم شيشه اي دنياي خود را ديد
مي توان با فشار هرزه ي دستي
بي سبسب فرياد کردو گفت
(( آه من بسيار خوشبختم ))

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 12:18 موضوع | لینک ثابت

اي شب از روياي تو رنگين شده
سينه ام از عطر تو سنگين شده
اي تپش هاي تن سوزان من
آتشي در سايه مژگان من
اي به زير پوستم پنهان شده
همچو خون در پوستم جوشان شده
اي خطوط پيکرت پيراهنم
اي نفس هايت نسيم نيمخواب
شسته از من لرزه هاي اضطراب
درد تاريکيست درد خواستن
رفتن و بيهوده کاستن
آه اي با جان من آميخته
از تو تنهايم خاموشي گرفت
پيکرم بوي هم آغوشي گرفته
جوي خشک سينه ام را آب تو
بستر رگهايم سيلاب تو
در جهاني اين چنين سردو سياه
با قدم هايت قدم هايم به راه

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 11:14 موضوع | لینک ثابت

در جواب این حرفت میخوام بگم من اسم معشوقم رو فریاد میزنم نوشتن که چیزی نیست چون میخوام همه بدونن فقط مال منه و هیچ وقت هم از من جدا نخواهد شد .......

نوشته شده توسط در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 10:34 موضوع | لینک ثابت

امشب سیل غمت
دیدگانم را شست
درد روزی که تو رفتی آمد
قلب غمگینم را بار دیگر آزرد
از غمت خواهم مرد
باز برگرد و بیا
تا ببینی چشمم
شده خون ز انتظار
انتظاری که تمامش پوچ است
و سالیانست هنوز
در فراسوی همه پنجره ها
رخ زیبای تو را می جوید
از غمت خواهم مرد
خوب خاطر داری؟
که شب رفتن تو
یک کبوتر آمد
روی دستان غریبم بنشست
تو نگاهش کردی
قصه ای را ز کبوتر تو برایم گفتی
از ستم های زمانه گفتی
از غم دوری و دل کندن مردم گفتی
تا به شب من آرام
گفته های لب شیرینت را
با دلم بشنیدم
بعد آهسته بسوی ره آخر رفتی
تا که فریاد زدم
در غمت خواهم مرد
تو نگاهم کردی
و برایم گفتی:
"باز من می آیم...

نوشته شده توسط در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 10:30 موضوع | لینک ثابت

اگر ابر بودم می باریدم.. اگر خورشید بودم می تابیدم... اگر خدا بودم می آفریدم......

اگر ابر بودی  در انتظار اشکت می نشستم ... اگر خورشید بودی خود را در پرتو.ت گرم میکردم.

اگر خدا بودی خود را در  بنده تو می ساختم  تا بدانی که دو ستت دارم

ودوستیت را به پای هیچ گوهری نخواهم فروخت ویادت را از خاطره محو نخواهم ساخت

وهمیشه در قلب من جایی داری چون دوستت دارم.

عزیزم هر وقت ابرها گریستن وماهیها شنا کردن را فراموش کنند

 آن وقت  به  اینکه دوستت دارم  شک میکنم پس تا ان وقت دوستت دارم

 و می پرستمت

نوشته شده توسط در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 10:10 موضوع | لینک ثابت

آرزوی است مرا در دل

که روان سوزدو جان کاهد

هر دم آن مرد هوسران را

با غم و اشک و فغان خواهد

به خدا در دلو جانم نیست

هیچ جز حسرت دیدارش

سوختم از غم و کی باشد

غم من مایه آزارش؟ 

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 10:8 موضوع | لینک ثابت

هرکه دلداده شد به دلدارش

 ننشیند به قصد آزارش

 برود چشم من نگهدارش

 برود برود عشق من نگه دارش

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 10:2 موضوع | لینک ثابت

امیدوارم که کشتی امید وآرزوهایت هم چو مرغی که بالهای خودرا بروی آّبهای پرطلاتم دریا باز کرده

وقصد رسیدن به ساحل را دارد به ساحل امید وآرزوهایت برسی

 وامیدآن را  دارم که باد خزان به باغ  وجودت نوزد وشاخه های امید و آرزویت را پرپرنسازد.........

محبـــــــــــــــــــــــــوبم: دوست داشتم وآرزو می کردم که قطره اشکی بودم

که از چشمانت متولد می شدم وبر روی گونهایت زندگی میکردم وبر روی لبانت جان می سپردم

عشق رادوست دارم نه در هوس

زندگی رادوست دارم نه در قفس

تو را دوست دارم تا آخرین نفس

سمانه جان دوستت دارم

نوشته شده توسط در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 9:57 موضوع | لینک ثابت

ای سراپایت سبز

دستانت را چون خاطرهای سوزان

در دستان عاشق من بگزار

و لبانت را چون خسی گرم از هستی

به نوازش لبهای علشق من بسپار

باد مارا با خود خواهد برد

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 9:43 موضوع | لینک ثابت

مرا با چه حالت صدا ميکني ؟
که در جانم آتش به پا ميکني
دوباره فقط با صدايي ملیح
مرا راهي کوچه ها ميکني
براي من اينقدر ديگر بس است
بگو کي دلم را رها ميکني
ببين ميوه هاي دلم درهم است
تو داري دوباره سوا ميکني
ترا با تمام وجودم صدا ميزنم
مرا با چه حالت صدا ميکني ؟

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 9:28 موضوع | لینک ثابت