L o V e C i T Y

با يه رنگ سرخ وزیبا،مثل برگای شقایق  

       توکتاب عشق نوشته، غم غصه واسه عاشق

نوشته عاشق همیشه، توی بهر غم می مونه!  

         دل عاشقم، نمیشه آواز شادی بخونه!

آخه اونکه  جون وقلبش توی زندونی اسیره    

توی این زندون نباشه طفلکی دلش می گیره

این دل عاشق همیشه واسه یارش بی قراره

واسه برگشتن یارش همیشه چشم انتظاره

 دل اون خیلی شبا، مونس غصه و دردهِ

تنورشادی قلبش عمری خاموش وسردهِ

می شه خونه ازتو  نگاهش همه دردارو  با هم

چشماشم همیشه داره راز غصه هارو با هم

توکتاب عشق نوشته، عاشقا ساده وپاکن

توی راه عشق همیشه، سادهِ ساده مثل خاکن

عاشقا همیشه پاکن

تا همیشه سینه چاکن!

دوست دارم خانمی هر چقدر هم از من متنفر باشی

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه سی و یکم خرداد 1385 ساعت 12:40 موضوع | لینک ثابت

آفرین کارت عالی بود

با چه توپ پری زد تو حال من

بابا من به کی بگم کمبود عاطفی دارم؟

خانوم نمیتونه مشکل منو حل کنه شاکی هم میشه

اینو ۱۰۰۰۰۰۰۰۰ بار بهت گفته بودم

البته بهت حق میدم

گفتم که همه چیز تقصیر منه

حالا هم کسی بجز من قرار نیست مجازات بشه

تو که الان کلی شادی

بذار من دق کنم اصلآ واسه کی مهمه؟

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه سی و یکم خرداد 1385 ساعت 12:35 موضوع | لینک ثابت

هيچ کس به تمامي آنچه مي گويد باور ندارد......
هيچ کس تمامي آنچه باور دارد را نمي گويد....!!‌‌

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه سی و یکم خرداد 1385 ساعت 9:24 موضوع | لینک ثابت

شادي خود را به هيچ کس و هيچ چيز وابسته نکن تا هميشه از آن برخوردار باشي.

........................................

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه سی و یکم خرداد 1385 ساعت 9:22 موضوع | لینک ثابت

همه ي هستي من آيه تاريکسيت
که تو را در خود تکرار کنان
به سحر گاه شکفتن ها و رستنهاي ابدي خواهد برد
من در اين آيه تو را آه کشيدم .....آه
من در اين آيه تو را
به درخت و آب و آتش پيوند زدم

زندگي شايد
ريسمانيست که مردي با آن خود را از شاخه مي آويزد
زندگي شايد افروختن سيگاري باشد در فاصله ي رخوتناک
                                                       دو هم آغوشي
زندگي شايد آن لحظه ي مسدوديست
که نگاهمن در ني ني چشمان تو خود را ويران مي سازد
و در اين حسي است
که من آن را با ادراک ماه و با دريافت ظلمت خواهم
                                                        آميخت
در اتاقي که به اندازه ي يک تنهاييست
دل من
که به اندازه ي يک عشقست
به بهانه هي ساده ي خوشبختي خود مي نگرد
به زوال زيبايي گلها در گلدان
به نهالي که تو در باغچه خانمان کاشته اي
و به آواز قناري ها
که به اندازه ي يک پنجره مي خوانند....

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه سی و یکم خرداد 1385 ساعت 9:21 موضوع | لینک ثابت

شايد يه كسي شب ها براي اينكه خواب تورو ببينه به خدا التماس مي كنه ، شايد يه كسي به محض ديدن تو دستش يخ ميزنه و تپش قلبش مرتب بيشتر ميشه ، مطمئن باش يه كسي شب ها به خاطر تو توي درياي اشك مي خوابه ، ولي تو اون رو نمي بيني

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه سی ام خرداد 1385 ساعت 20:40 موضوع | لینک ثابت

من تو فصل شب را شکسته ايم و فردا را آغاز نموده ايم
           فردايي روشن و زيبا با عطر بهاري و بوي گل ياس
من تو چه غمي گذرانده ايم و چه ظلمتي کشيده ايم
                    در تاريکي که حتي خوابي نبود در آن....
اشکهايي که ريختيم همه در کويرش محو شد
                          و ستاره هاي پر نوري که آفريديم
                               در تاريکي بي پايانش خاموش ماند
ولي در يک لحظه......
همان لحظه که بر هم تکيه زديم و عشق را بوسيديم.....شکست
من تو فردا را گشوديم
        و روشني اش را با قلبهامان ساختيم
رازو نياز کرديم با چشمان يکديگر
                    و غرق شديم در خون عشق.
سرائيديم از لب هم و خواب کرديم
                       چشمان آزار رسان حسرت را.
نواختيم به تار گيسو و فريفتيم غفلت را.
اين اشک نيست که مي چکد از گونه هايمان
     بلکه شراره ايست که عاشقانه
           از روي گلبرگ گل سرخ خود را به گونه هايمان سپرد
اين دستبند اسارت نيست بر دستانمان
بلکه دانه هاي مرواريد دستبندي از عشق برايمان ساختند
                                        که هرگز جدايي را لمس نکنيم....
آه اي مست گونه عاشق بر خود مبال که ما از تو سريم
آه اي خورشيد عالم تاب
         خاموش شو که ما جهاني را مزين کرده ايم به قدوم خود....
گلها همه به کناري روند
          که ما غنچه هاي زيبايي که جهان بر خود نديده است
                                                             در راه داريم .....
بياو دمي قدمي روي ديده ام گذاري اي يار من
                                 اي پشتوانه ي زيبا و محکم من
و اي لا لايي شيرين دوران کودکي ام.....
آرام بيا و در من فرو برو که فردا آغاز شد........

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه سی ام خرداد 1385 ساعت 12:42 موضوع | لینک ثابت

مرسی وبلاگ خیلی قشنگ شده

خسته نباشی عشق من

ــــــــدوست دارمــــــــ

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه بیست و هفتم خرداد 1385 ساعت 11:42 موضوع | لینک ثابت

صداي گامهايش را از درون دالان مي شنوم
                                        آرام چشمانم را مي بندم.
صداي ناله ي در چوبي و قديمي به گوش مي رسد
                              بعد صداي گامهايي که داخل مي شود
                                                    و بعد در را مي بندد.
سکوتي عميق اتاق را فرا گرفته است
صداي گامهايش نزديک و نزديک تر مي شود
                                               بعد.....
دستان گرمش دستان نيمه جانم را در دست مي گيرد
                                      و بعد گرماي نوازشش را احساس مي کنم
آهسته آهسته چشمهايم را مي گشايم
                              چشمان نافذ و سياهش به چشمانم خيره شده اند
تمام قدرتم را جمع مي کنم تا چشمانم را باز نگه دارم
او مي خندد......
و چقدر خنده اش زيباست
نا گهان از خواب مي پرم
              واي خداي من همه اش خواب بود.
اتاق سردو بي روح است
فقط گلدانهاي ميخک کنار پنجره
گلهاي زردش را برايم هديه آورده
و درختان کم جان پاييزي
           که مثل من ديگر رمقي در خود ندارن
آنها از شرم اينکه نگويند او باز نگشته
      از من چشم بر مي گيرند وسر به زير مي اندازند....
نگاهي به زمين مي اندازم
             گلهاي قالي کهنه و رنگ پريده ي روي زمين هم
                                                  چشم از من بر ميگردند
                                              و به صورت تا سف سر تکان مي دهند.
چقدر خوش خيال بودم که باز مي گردد
         و حالا که نفسم رو به خاموشي است
بزرگترين آرزويم را به گور خواهم برد.

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه بیست و سوم خرداد 1385 ساعت 18:9 موضوع | لینک ثابت

اي گل تازه که بويي ز وفا نيست ترا               جز از سرزنش خار و بلا نيست ترا
ما اسير غم و اصلا غم ما نيست ترا                 با اسير غم خود رحم چرا نيست ترا
رحم بر بلبل بي برگ نوا نسيت ترا                   التفاتي به اسيران بلا نيست ترا
فارغ از عاشق غمناک نمي بايد بود                    جان من اينهمه بي باک نمي بايد بود
همه جا با همه کس يار نمي بايد بود                   يار اغيار و دل آزار نمي بايد بود
تشنه ي خون من زار نيمي بايد بود                    تا به اين مرتبه خون خار نمي بايد بود
شب به کاشانه ي اغيار نمي بايد بود                 غير را شمع شب تار نمي بايد بود
                                  ديگر جز تو مرا اينهمه بيزار نمي بايد بود                                  
آنچه کردي تو با من هيچ ستمکار نکرد               هيچ سنگين دل بيداد گر اين کار نکرد
ديگري جز تو مرا اينهمه آزار نکرد                  جز تو کس در نظر خلق مرا خار نکرد
کر از آزردن من هست غرض مردن من             مردم آزار نکش از پي آزردن من
من اگر کشته شوم موجب بدنامي توست              موجب شهرت خود کامي بي باکي توست

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه بیست و سوم خرداد 1385 ساعت 18:7 موضوع | لینک ثابت

شادم که همچو شاخه ي خشکي باز
در شعله هاي قهر تو مي سوزم
گويي هنوز آن تن تبدارم
کز آفتاب شهر تو مي سوزم
در دل چگونه ياد تو مي ميرد
ياد تو ياد عشق نخستين است
ياد تو آن خزان دل انگيز است
که اورا هزار جلوه هاي رنگين است
بگذار زاهدان سينه دلان
رسواي کوي انجمنم خوانند
نام مرا به ننگ بيالايند
اما من آن شکوفه ي اندوهم
کز شاخه هاي ياد تو مي رويم
شبها ترا به گوشه ي تنهايي
در ياد آشناي تو مي جويم

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه بیست و سوم خرداد 1385 ساعت 18:6 موضوع | لینک ثابت

عشق وحدت سر بالايي و سرازيري است.
***
عشق در هم و فرو رفتگي دو نيمه ي خالي و پر ژانوس است
***
عشق سلامت شادي و عشق بيمار غم مي آفريند
***
در عشق  کامل هيچ وحشتي نيست....هيچ عشقي کامل نيست... پس وحشت کن...!!
***
شادي عشق لحظه اي مي پايد غم آن عمري.
***
عشق راه است....بايد پيمود.
***
عشق تنها خرد حمقا و بزرگترين جنون خرد مندان است...!!
***
عشق يعني آن که فضاي زيستت بي نهايت باشد.
***
عشق خيابان يک طرفه است فقط يک نفر سخن مي گويد.
***
عشق تماس دو جسم است . بايد حتما به دنبال رنگ باشد . حتا اگر عاقبتش ننگ باشد.
***
عشق زميني يعني آنکه حاضر باشي همه ي عمرت را بدهي فقط به شرط آنکه اجازه داشته باشي
اورا در آغوش کشي  اورا لمس کني اورا ببيني  اورابشنوي اورا ببوي  با او سخن بگويي.
***
عشاق يک ديگر را بدون کلمات مي فهمند و بدون فهميدن مي يابند.
***
سکس ارباب ديوانه وار و بي رحم عشق است.
***
کسي که براي عشق قلب دارد حتما براي رنج هم جگر دارد.
***
از عشق خود جدا نشو که در هر جدايي سايه مرگ وجود دارد.
***
زن فريب گوشش را مي خورد و مرد فريب چشمش را
***
زنان بهتر مي دانن که هيچ پيروزي به شيريني شکست نيست.
***
مرد وامانده ي يک عاشق است و زن پس مانده ي يک معشوق است.
***
در تعادل توقف نکن عشق مي ميرد.
***
کسي که وسط جاده بايستد زير گرفته مي شود.
***
عشق براي توليد مثل و بقا يا عشق بازي براي تفريح ؟
***
حيوانات فقط در وقت ضرورت سکس مي کنندولي....
انسانها براي تفريح و لذت بردن..!!
***
آن کس که تکرار مي کند عشق نمي ورزد ريا مي کند
کار تکراري عشق نيست
عاشق سخن تکراري نمي گويد

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم خرداد 1385 ساعت 20:50 موضوع | لینک ثابت

من از زماني
 که قلب خود را گم کرده ام  مي ترسم
من از تصور بيهودگي اين همه دست
و از تجسم بيگانگي اين همه صورت مي ترسم

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم خرداد 1385 ساعت 20:40 موضوع | لینک ثابت

من از جهان بي تفاوتي فکرها و حرف ها و صدا ها مي آيم
و اين جهان به لانه ماران مانند است
و اين جهان پر از صداي حرکت پاي مردميست
که همچنان که تورا مي بوسند
در ذهن خود  طناب دار تورا مي بافند
انسان پوک
انسان پوک پر از اعتماد
نگاه کن که دندانهايش
چگونه وقت خوردن سرود مي خوانند
و چشمهايش
چگونه وقت خيره شدن مي درند
و او چگونه از کنار درختان خيس مي گذرد
صبور
سنگين
سرگردان.....!!

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم خرداد 1385 ساعت 20:39 موضوع | لینک ثابت

خواب هميشگي

شبي ست خاموش
        کوچه هاي خاموش قديمي جز من رهگذري ندارد
گويي تمام ديوارها به من چشم دوخته اند
                            و مي گويند که باز گرد ولي....
من بي تفاوت مي گذرم بايد بروم
                    بايد راه را به انتها برسانم....
اکنون در کنار ساحل ايستاده ام
                      و دريا خشمگين است
فرياد مي کشد و هجوم مي آورد
                     اما دستش به من نمي رسد.
باز هم سعي مي کند باز هم.....
مي خواهم تا درون دريا براي هميشه به خواب روم
                              و دريا مرا همچون خشبختي ببلعد.

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم خرداد 1385 ساعت 20:38 موضوع | لینک ثابت

زندگي من اين است که مي بينيد در اطرافم
همين که در اعماق نگاهم نمايان است
زندگي در گذشته و حال و آينده همين است.سراسر غم و اندوه و تنبيه و تو بيخ.
زندگي من سراسر نمايان محبتي است که در زندگي هرگز آن را لمس نکرده ام.
زندگي من سراسرزخمهاي کهنه است که بر بدنم نمايان است.
زندگي من همين خط صورتي رنگ به روي صورتم است.
زندگي من همين به مسخره گرفتن هاي اوست کسي که خود را يار من ناميد.
زندگي من همين پنجه هاي سنگيني است که بيشتر اوقات گلويم را مي فشارند.
زندگي ام همه شکست است و زندگي من آن است که هميشه مجرم شناخته شده ام اين محتواي زندگي من است.
حالا از من مي خواهي چگونه باشم؟
من فقط آموخته هايم را به ديگران عرضه کردم.
تو تنها کسي بودي که با افرادي که در زندگي شناخته ام فرق مي کردي .
ولي حالا مي فهمم که تو هم هيچ فرقي نمي کني
 تو هم مثل اونهايي تو هم مرا متهم مي کني.
ولي آخه چه جوري بگم  که اين اعمال همان اعمال خودتان است
اين حرفها همان حرفهاي خودتون است همه چيز رو از شما آموخته ام
چيز هايي که من ياد گرفتم اينها هستند:
شک و ترديد  دروغ نا آرامي  بي شرمي  نا مهرباني تهمت افترا
سهم من از اين دنياي به اين بزرگي و زيبايي
فقط يک سلول تنگ و تاريک و نمناک  بوده
حالا اگر بخواهند مرا از اين سلول بيرون بيارن
چون هرگز نور را نديده ام کور خواهم شد
پس بايد کم کم و آروم در را بر من بگشايند
وچون هرگز جز چند قدم بيشتر در آن سلول راه نرفته ام قادر نيستم درست راه برم
پس بايد دستانم را بگيرند
و چون هرگز گل و پروانه و آبشار و درختان بلند و....
نديده ام با ديدن آنها وحشت خواهم کرد
پس بايد راهنمايي باشد که دستانم را بگيرد
ومرا آرام آرام با يکي يکي آنها آشنا کند
و چون من کسي را جز زندانبان خود با آن شلاق درد آورش نديده ام
بهتر است که افرادي که در اطرافم هستن به من نشان دهند که
بي آزازرند و شلاقي در پشت خود پنهان نکرده اند
اي کاش کسي بود که حداقل مي فهميد من چي ميگم 
اي کاش کسي بود که......

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم خرداد 1385 ساعت 20:37 موضوع | لینک ثابت

مي دوني چيه اين 3 ماه بهترين روزاي زندگيم بود چون با چيزي آشنا شدم که اصلا فکرشو نمي کردم چون چيزايي رو ياد گرفتم که
حاضر بودم واسه ياد گرفتنش همه ي زندگيمو بدم
شايد اين چيزايي که ياد گرفتم ديگه به دردم نخوره ولي واسم خيلي با ارزشه واسم مقدسه
نمي دونم مي فهمي چي ميگم يا نه ولي همين که مي خونيش واسم کافيه.
آدما بعضي چيزارو تو زندگي فقط يه بار تجربه مي کنن  عشقم يکي از اون چيزاس.اين جوري لذتش هم بيشتره.
 بعضي ها واسه بدست آوردنش خيلي تلاش مي کنن
ولي هر کسي لياقت نگه داشتنشو نداره يا اونايي هم که دارنش و لمسش مي کنن نمي دونن که چه قدر مقدسه و ارزششو نمي دونن
بعضي ها هم وسط راه مي برن نمي تونن سختي هاشو تحمل کنن
ممکن بدست اوردنش سخت باشه ولي نگه داشتنش سخت تره
شايد فکر مي کني که منم يکي از اون آدمايي هستم  که لياقتشو نداشتم
ولي خودم اين جوري فکر نمي کنم من هم لياقتشو داشتم چون عاشق شدم و  هم ارزششو مي دونم چون واسم مقدسه
من فقط نتونستم سختي هاشو تحمل کنم
انقدر خسته ام که نمي خوام حرفايي رو که روزي هزار بار پيش خودم تکرار مي کنمو دوباره به زبون بيارم
باشه من قبول مي کنم که مقصر من بودم ولي تو هم قبول کن که اصلا درکم نمي کردي
حرف واسه گفتن زياد دارم ولي کسي نيست که حرفامودرک کنه....
و اينم بدون که اگه تو نبودي من اين چيزارو ياد نمي گرفتم و هيچ وقت عشقو تجربه نمي کردم.

نوشته شده توسط S a M a N e H در جمعه نوزدهم خرداد 1385 ساعت 20:37 موضوع | لینک ثابت

براي پايان

صداي ناله ي برگهاي نيمه جان پاييزي را
              در زير پاهاي خود احساس مي کنم.
قدمي ديگر بر مي دارم صداي ناله ها بلند تر مي شود
نگاهي به بالا مي اندازم
             برگهايي که هنوز روي درختان مانده اند
                        هراسان چشم به عاقبت خود دوخته اند....
بادي زوزه کشان و قهقه زنان
                ميان برگها مي دود و آنهارا به هوا مي پاشد
                    وسر خوش درختان را دور مي زند
                  او هم مي خواهد هر چه بيشتر برگهارا بيازارد.
صداي غرشي آسمان و زمين را در بر مي گيرد
      و بعد قطرات درشت باران به زمين مي چکند....
صداي باران تقريبا صداي ناله ها را درزير پايم محو مي کند
مي دانم که مي آزارمشان ولي چاره اي نيست.
                      بايد راهي را که در پيش گرفتم تا انتها طي کنم
و به سوي مرگ اين خواب جاودانه پيش بروم
زيرا بي صبرانه در انتظار من است
            باران همچنان مي بارد و برگهاي نيمه جان
                          و شايد مرده را تر مي کند.
شايد آسمان فکر مي کند که به خواب رفته اند
          و مي خواهد بيدارشان کند
                       اما بيهوده است
                          آنها در حال مرگ هستند درست مثل من
و فقط برگها مي توانند مثل من لذت اين لحظه را درک کنند و بس.
به انتهاي درختان رسيده ام
سايه ي مرگ را بر آن بلندي
      روي نيمکت سنگي مي بينم نشسته است
      و پشت به من و درختان شايد پشت به غم پاييز!!
از روي بلندي به موج دريا
       که وحشيانه خود را به تخته سنگها مي زنند
                                      نگاه مي کنند
گويي موجها هم مثل من مشتاقانه مي خواهند او را به دست بياورند
                        دستم را براي لمس کردنش به جلو مي برم
چهره ي ماه گونه ي مرگ را براي اولين بار مي بينم
       چه قدر براي اين لحظه بيقرار بودم
      در کنارش مي نشينم و
حرارت وجودش به بدنم گرماي تازه مي بخشد
لب مي گشايم و مي گويم که
            "آمده ام تا براي هميشه با تو بمانم"

نوشته شده توسط S a M a N e H در پنجشنبه هجدهم خرداد 1385 ساعت 13:1 موضوع | لینک ثابت

در سرزمين من مدتهاست
             که عقربه هاي ساعت حرکت نمي کنند
                                           زيرا آنها مرده اند.
در سرزمين من مدتهاست
               که گياه سبزي وجود ندارد
زيرا خورشيد دست نوازشگر ندارد
            و مدتهاست که خود را پشت ابرها پنهان کرده است.
در سرزمين من مدتهاست که زمزمه اي به گوش نمي رسد
      نه شيهه ي اسبي نه جيک جيک گنجشکي
                                     زيرا صدا نيز مرده است.
در سرزمين من ديگر آسمان آبي و مهربان نيست
                       و ابرهاي سياه سراسر آن را پوشانده اند
در سرزمين من نسيمي نمي وزد
                    شايد که نسيم هم مرده است
مردمان سرزمين من به ظاهر خواهانت هستن و محبت مي کنند
                             ولي در ذهن خود طناب دار تورا مي بافند
در سرزمين من ديگر مادري فرزندش را نمي بوسد
                           زيرا مهر مادري هم مرده است.
در سرزمين من زندگي مرده است
                                  مي دانيد چرا؟
                     چون عشق را مردمان سرزمين من کشته اند

نوشته شده توسط S a M a N e H در پنجشنبه هجدهم خرداد 1385 ساعت 12:56 موضوع | لینک ثابت

اشک.....

قطره اشکي که مي بارد به خاطر چيست؟
                                             آيا مي داني؟
به خاطر يک دل شکسته است
              که صداي شکستنش چشم را به درد آورده
به خاطر يک فرياد است
                   که غرور آن را زير پاي خود له کرده است
                                       و صداي ناله هايش چشم را مي آزارد
به خاطر دلي است که وقتي شکست
                 درون خانه هاي خالي اش فقط يک خانه ي خالي نبود
و آن خانه ي غم بود 
           و نگاه کردن به آن چشمها را زجر مي دهد
               به خاطر لباني بود که به دروغ باز شده بودند
                      و صداي دروغ چشمهارا مي سوزاند
و شايد هم به خاطر تک درخت تنهايي است
               که در کنار نهر آب خشکيده است
                                       در حال مرگ است
و شايد هم به خاطر تو بود......

نوشته شده توسط S a M a N e H در پنجشنبه هجدهم خرداد 1385 ساعت 12:43 موضوع | لینک ثابت

روز جدايي....
دستاني در راه است و گرمايي
                        گرمايي که جانم را به آتش خواهد کشيد
بادي درراه است و مويي
                        بادي که موهاي او و دل مرا آشفته خواهد کرد
عطري در  راه است و مستي
                        که از بوي عطرش مست خواهم شد
فردايي در راه است و جاده اي
     خوابي در راه است و رويايي
           بانگي در راه است وآرامشي
               نگاهي در راه است و سخني
تمنايي در راه است و عشقي
                  که جانم را به آتش خواهد کشيد
جدايي در راه است و مرگ
                   روز جدايي من خواهم مرد.

نوشته شده توسط S a M a N e H در پنجشنبه هجدهم خرداد 1385 ساعت 12:41 موضوع | لینک ثابت

اگه میخواستی از من پله بسازی بهم میگفتی شاید میتونستم بیشتر کمکت کنم

این چیزا که قابلی نبود

منو ببخش اگه نتونستم واست کاری بکنم

آرزو میکنم موفق باشی

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه هفدهم خرداد 1385 ساعت 21:58 موضوع | لینک ثابت

به به ببین دوستات چه نظرای قشنگی دادن از همتون ممنونم بابت همه چیز از شما هم ممنون

سمانه خانوم لطف کردید فکر نمی کردم همچین تصوری از من واسه بقیه بسازی

من هرچی که بودم هر کاری که کردم هر چیزی که گفتم واسه این بود که دوست داشتم عاشقت بودم

اگه اینقدر سادگی کردم که منو احمق فرض کردی و هر رفتاری که دلت خواست کردی بازم عذر میخوام

حالا هم هر کاری که دوست داری بکن دیگه کسی نیست بازخواستت کنه

کسی نیست لازم باشه بهش دروغ بگی کسی نیست اجبارت کنه دوسش داشته باشی

آپ آخرت خیلی ناراحتم کرد

ولی یه خواهش اینکارو با کس دیگه یی نکن همه مثل من نیستن

من خودمو راحت میکنم ولی بقیه باید یه عمر به خاطرت بسوزن

نوشته شده توسط S a M a N e H در سه شنبه شانزدهم خرداد 1385 ساعت 11:38 موضوع | لینک ثابت

خوب تحویل نگیر چه کار کنم

همین که هست می خوای بخواه نمی خوای نخواه

بفهم که من نمی تونم زنگ بزنم

خیلی ممنون که این همه درکم میکنی

تحویل نگیر

مهم نیست اصلا

نوشته شده توسط S a M a N e H در یکشنبه چهاردهم خرداد 1385 ساعت 18:17 موضوع | لینک ثابت

كلي حرف و مطلب باحال دارم واسه آپ كردن

 ولي فعلا نمي تونم اپ كنم

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه سیزدهم خرداد 1385 ساعت 11:55 موضوع | لینک ثابت

اگر كسي از همه عشقهاي دنيا هم فارغ باشد

ولي به عشق يك چيز زندگي مي كند

شايد عشق به روياهاي كه در سر دارد

يا عشق به هوس و شهوت

من به عشق چه چيز زندگي مي كنم؟

به عشق تو و همه چيز تو و به عشق وجود تو

به عشق دستان سردي كه در كنار دستان تو قرار مي گيرد

گرم مي شود و از شرم عرق مي كند

به عشق گامهايي كه در كنار هم برداشته مي شود

به عشق تك درختي كه در كنار جوي آب

بارها شاهد گريه هاي من و تو بوده

به عشق ديواري كه تو بر آن تكيه زدي

چون بوي تورا مي دهد

به عشق هوايي كه در آن نفس مي كشي

به عشق سرخي چشمانت در حال غم

به عشق شانه هايت كه با شانه هايم تماس دارد

به عشق خوابهاي شيريني كه تو در آني

به عشق صداي گرم تو 

و به عشق ......................

ولي تو به عشق چه چيز زندگي هستي؟؟؟

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه سیزدهم خرداد 1385 ساعت 11:52 موضوع | لینک ثابت

بابا شما قضاوت کنید

من براش کلی آف گذاشتم با كلي حرفهاي قشنگ

بعد ديشب زنگ زدم مي گم آفمو خوندي ميگه نه آف نيومده بود

من كلي قسم خوندم كه برات آف گذاشتم ميگه نه باور نمي كنه

ميگم حيف شد كه افام نيومده

ميگه مهم نيست

بهش ميگم كجايي ؟

ميگه مگه فضولي حالا شما بگيد من چه كار كنم هان ؟

خوب منم دلم ميشكنه ديگه ديشب انقد غصه خوردم كه نگو همه فهميدن كه من......

خوب اگه برات مهم نيست چرا ناراحتي كه ازم بي خبري؟

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه سیزدهم خرداد 1385 ساعت 11:33 موضوع | لینک ثابت

خیلی بده از عشقت بی خبر بمونی

 نکنه فراموشم کردی؟

شایدم پشیمون شدی

جون مادرتون کسایی که این وبلاگو می خونید خودتون بگید این درست آدم عشقش رو ۳ روز بی خبر بذاره؟ 

نوشته شده توسط S a M a N e H در شنبه سیزدهم خرداد 1385 ساعت 10:59 موضوع | لینک ثابت