در ظلمانی ترین شب دنیا گونه های خشکیـــــده ام

را شبنم دیدگانم مرطوب می کند. مهر سکوت لبانم

را در آستانه ی هق هق گلویم می گشایم.چه سوزی

دارد نوای طبل تنهایــــــی خدایا به سوز آه سینه ام و

باران دیدگانم دستهای تنهای مرا بگیــــــــــر که جز تو

همدمی برای روزهای پاییزی نـــــــــــــــــــــــــــــــــدارم

 

===>>><<<===


 

نوشته شده توسط S a M a N e H در چهارشنبه یکم اسفند 1386 ساعت 10:43 موضوع | لینک ثابت